Na własną rękę (2026)

Opowiada historię dorastania w dużej mierze bez rodziców. To historia Flavii, niezależnej i nieco nieokrzesanej, której matka pracuje jako opiekunka we Włoszech, a ojciec na placu budowy. Flavia nabrała pewnego sarkazmu, którego używa nawet wobec Luki, z którym flirtuje w luźny sposób; pociąg jest silny. Rodziców Luki również nie ma, a jego babcia jest wątła, co oznacza, że ​​to on mniej więcej opiekuje się siostrą Tiną – która pewnego dnia przyprowadza do domu dwójkę kolejnych dzieci. Lęki przed zaangażowaniem i blokady emocjonalne zaczynają ustępować i, jak w powieści dla młodzieży, niemal mimochodem tworzy się alternatywna rodzina, z wyboru, w której życie w wolności, krytyczne relacje i troska o siebie nawzajem są czymś oczywistym.